Kto był przyczyną rozstania naszego -

Niechaj łzy moje upadną na niego!

I niech tak samo serce mu przygniotą

Samotnym żalem i próżną tęsknotą!



Kto był przyczyną naszego rozstania -

Niech nie doczeka słodkiego spotkania,

Lecz niechaj ginie z dala od kochanej,

Nie pocieszony i nie żałowany!



13 października 1870


Jednego serca! tak mało! tak mało,

Jednego serca trzeba mi na ziemi!

Coby przy mojem miłością zadrżało:

A byłbym cichym pomiędzy cichemi...



Jedynych ust trzeba! skąd bym wieczność całą

Pił napój szczęścia ustami mojemi,

I oczu dwoje, gdzieby, patrzył śmiało,

Widząc się świętym pomiędzy świętemi.



Jednego serca i rąk białych dwoje!

Coby mi oczy zasłoniły moje,

Bym zasnął słodko, marząc o aniele,



Który mnie niesie w objęciach nieba...

Jednego serca! tak mało mi trzeba,

A jednak widzę, że żądam za wiele!